Hans Rodrigues de Miranda

Nadat Hans Rodrigues de Miranda zijn kilt, jas en doedelzak heeft achtergelaten in Aberdeen, is hij naar het mooie Limburgse heuvellandschap gekomen om zijn hersenen flink uit te dagen en ons te vermaken met zijn muzikaliteit. Aangekomen in Maastricht bleek er al snel een vorm van identiteitsfraude op zijn woning te zitten. Waar sommige hierover stressen, bleef onze Hans heerlijk rustig alsof niemand hem iets doet. Met een jaar van af en toe een beetje roeien achter de boeg, maakt hij het tegenwoordig heet onder de voeten van de aspiranten door middel van zijn kritische vragen.

Zoals hij na het schaken vaker “one more time” zegt, werd hem dit bij het ULV al snel afgeleerd. Wel heeft hij hier kunnen laten zien hoe goed hij grondkleurplaten kan maken. Waar vroeger bij een avond stappen de innerlijke judoka nog wel eens tevoorschijn kwam, is dit tegenwoordig ingeruild voor een complimenteuze houding waar iedereen van gaat stralen. Je merkt daardoor ook dat iedereen zich op zijn gemak voelt bij deze liefkozende jongen.

 

Dit bericht is geplaatst in Lichting 19. Bookmark de permalink.